12/2012 - Artikelen Eerlijk Voedsel - Eerlijk Voedsel

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

De tweede agrarische revolutie

Gepubliceerd door in Voeding ·
\t\t
In de eerste agrarische revolutie werden mest en door dieren getrokken machines verruild voor kunstmest en met fossiele brandstof aangedreven tractoren.
Het was met recht een revolutie.
Door het gebruik van kunstmest werden voorheen niet productieve gronden ineens toch interessant. Ondertussen konden tractoren veel grotere stukken land omploegen. Er was minder werkvolk nodig en dat stimuleerde de groei van de steden omdat tegelijkertijd ook de industriële revolutie plaatsvond.
We zijn nu ruim 200 jaar verder en terugkijkend kunnen we constateren dat de agrarische revolutie ons compleet los van het land heeft gemaakt. Zelfs de boeren zelf hebben vaak nog amper een intieme band met hun land. Ze ploegen en zaaien in de lente en oogsten en mesten in de herfst en/of lente. De rest van de tijd hoeft de agrariër die nog op het volle land actief is weinig te doen aan het land. Vaak hebben ze er dan ook een andere baan bij, of verdienen ze bij door ook andere activiteiten op de boerderij te realiseren. Ik was laatst net onder Delfzijl waar heel wat boeren een eigen windmolen hebben, maar waarbij ze ook anderen windmolens op hun land laten plaatsen. Door de erfpacht een leuk extra inkomen voor de boer.
Ondertussen is het werk aan de planten op het land niet meer dan soms wat water geven en wat extra gif er op. Immers is het nadeel van de monocultuur dat plagen zich sneller voordoen en dat het land sneller verdroogt als de zomer iets warmer dan verwacht wordt.
We hebben de connectie met het land verloren.
De gronden zijn nu een soort agrarische legbatterij geworden.
We halen en halen, en brengen niets terug. De planten groeien nog slechts op de kunstmest want de grond is verder compleet leeg. Er leven ook geen beestjes meer in de grond. Geen insecten maar ook geen groter beestenspul. Er leven nu dan ook meer konijnen in de bebouwde kom dan er buiten. Immers buiten de bebouwde kom gaan ze dood aan gif en jagers. Binnen de bebouwde kom gaan konijnen nog slechts dood aan ziektes omdat er te veel konijnen komen.
Hoe lang kunnen we nog verder gaan om de grond zo leeg te roven?
Ik vrees dat we redelijk aan het eindpunt zijn aangekomen.
Zodra energie duurder gaat worden, zullen we gaan zien dat boeren het op gaan geven. De huidige methode van boeren vergt namelijk enorme hoeveelheden fossiele energie.
Enorme tractoren zijn allesbehalve zuinig met benzine of diesel. Verder moet de kunstmest gemaakt worden, hetgeen ook een energievretend proces is. Gif wordt ook gemaakt van fossiele basisstoffen en kost ook veel brandstof. Het vervoer vanuit enkele wereldwijd werkende fabrieken is ook energie vretend.
Stel dat energie fors duurder wordt, dan zullen veel boeren niet door kunnen gaan op de huidige weg.
De vraag is of ze nog wel de kennis hebben om over te stappen op een enorme methode.
Bijvoorbeeld door over te stappen op biologisch boeren en het openen van een boerderijwinkel.
Enkele boeren hebben dat al gedaan en hun bedrijven lopen over het algemeen heel goed en steeds beter.
Het vergt echter veel meer kennis van de boer en ook veel meer menselijke inspanning. Wil je als boer twintig man in dienst hebben, net zoals dat vroeger het geval was?
Als boer heb je weinig keuze. Je gaat of door op de huidige weg en dan weet je dat het eindig is. Je land wordt steeds schraler en je bent met handen en voeten gebonden aan chemische multinationals die zowel de zaad als gif als kunstmesthandel in handen hebben.
Of je moet je bedrijf omgooien en bijna ouderwets boer worden, met een arbeidsintensieve teelt van lokale groenten waarbij je deze ook lokaal probeert af te zetten.
Er zijn al mooie voorbeelden van.
Zo is er bij ons in de omgeving de http://boerderijdekraanvogel.nl/.
Ik vrees dat niet veel boeren de kennis en de visie hebben om het roer zo drastisch om te gooien.
Er zijn verschillende redenen om toch te hopen dat ze het doen. Onze gezondheid is één van die redenen. Immers zijn producten van de biologische boerderij heel wat gezonder dan de producten die over het algemeen in de supermarkt liggen. Het wordt tijd dat consumenten daar ook weer bewust voor gaan kiezen en via die weg de 2e agrarische revolutie gaan ontketenen.


Humor uit vervlogen tijden, belasting op de volkstuin

Gepubliceerd door in Voeding ·
Kooten en de Bie wisten al in 1980 hoe de overheid ieder eigen initiatief in de kiem wil smoren. Die aparte volkstuin belasting is er niet. Nog niet... al wel is er OZB belasting en dan kan ook al lekker oplopen.
Als u een volkstuin heeft met een oppervlakte van 300 vierkante meter met daarop een huisje van maximaal 28 vierkante meter, dan zit u in veel gemeentes al snel aan 550 euro aan OZB belasting per jaar. Heeft u een nutstuin, dus zonder huisje, dan komt dat bij een tuin van tussen de 75 tot 150 vierkanten meter nog altijd op 175 euro per  jaar.
Daarom komt dan het abonnementsgeld van de volkstuin vereniging nog bij en ook de contributie van bijvoorbeeld zoiets als de Bond van Volkstuinders of wat er bij u actief is, al snel een kleine 70 euro.
De grondhuur kost gemiddeld tussen de 25 en 50 cent per vierkante meter. Vaak moet u ook voor het algemene gedeelte op het park betalen. Dat is vaak de helft van de kosten over uw eigen grond.
Verder komt daar dan de waterrekening bij en de verontreinigingsheffing en afval heffing.
Uiteraard wilt u de zaak ook verzekeren. Dat gaat dan vaak ook om een paar tientjes per jaar.
In 1980 was het nog humor:


Een wereldwijd probleem is voeding

Gepubliceerd door in Voeding ·
\t\t
(Redactie:) De aankomende dertig jaar gaat de wereld een aantal problemen op moeten lossen. De afnemende oogsten en enorme verspilling van wat we wel produceren is één van de problemen die wel opgelost moeten gaan worden, immers gaan we anders massaal honger lijden.
Ik kreeg een bijdrage binnen van Bart Schroeven:
Beste Tom,
Onlangs las ik in het Dichterbij-magazine van de Rabobank een artikel over voedselverspilling. In een kaderstukje stond hoe het er op de groenteveiling aan toegaat: als de vooraf afgesproken minimumprijs niet wordt gehaald, dan laat de boer zijn producten (verse, eetbare groenten dus) gewoon vernietigen! Of in het beste geval wordt het verwerkt tot varkensvoer.
Ik ging toen even googlen op voedselverspilling en las toen al snel dat een derde tot de helft van onze voeding wordt verspild. Het meeste daarvan zelfs nog voor het ooit bij ons op tafel komt. Het begint al op het veld, waar de boer vaak grote hoeveelheden van zijn oogst moet achterlaten. Bijvoorbeeld omdat hij weet dat een aardappel te groot, te klein of niet mooi genoeg is voor de eindgebruiker.
Op de veiling wordt voedsel vernietigd, omdat de gewenste prijs niet wordt gehaald. En in de documentaire Taste The Waste zie je onder andere hoe een hele containerlading sinaasappelen blijft staan, omdat enkele sinaasappelen er op dat moment al eetrijp uitzien. Gebeurt bijna dagelijks, vertelt een medewerker van de veiling.
Vervolgens is het de beurt aan supermarkten, bakkers, etc. Naar eigen zeggen moeten zij een groot aanbod hebben om de klant tevreden te houden. Er moet dus veel meer worden aangeboden dan er wordt verkocht. Lege winkelvakken, dat staat voor armoede. Bovendien zoekt de klant altijd achterin het rek naar het product met de hoogste houdbaarheidsdatum. Het gevolg is dat veel producten die nog perfect houdbaar zijn, worden weggegooid. De cijfers die Taste The Waste aanhaalt, zijn om te duizelen.
En dan is er tot slot nog de consument. Die koopt meer voedingswaren dan hij nodig heeft, om zeker te zijn dat er voldoende in huis is. Of gewoon voor het geval dat. Of omdat hij achteraf thuis wilt kunnen beslissen wat hij de komende dagen gaat eten. Of omdat die aanbieding zo interessant is, maar ja, dan moet je er wel drie stuks van kopen.
Wat ons aan het eind van de week niet meer bevalt, verdwijnt in de prullenbak. Of in de gft-bak, om ons geweten een beetje te sussen. Want we verspillen het dan wel, maar het kan gelukkig nog verwerkt worden tot compost. Gemiddeld gooit een gezin per jaar 150 kg voedsel weg.
Ook dit maakt voor mij deel uit van het principe van eerlijk voedsel. Want ondertussen lijden bijna een miljard mensen op deze planeet honger. Ook hier bij ons moeten steeds meer gezinnen aankloppen bij de voedselbank. Die voedselbanken vragen de consument om steun, terwijl op  de veiling dagelijks voedsel wordt vernietigd dat nog vers en perfect eetbaar is. Groenten en fruit worden ingevoerd uit verre landen waar mensen zich die voedingswaren niet kunnen veroorloven. Deze voeding reist duizenden kilometers, om hier bij ons te worden vernietigd of verspild.
Ik raad jou en je lezers aan om eens tijd te maken voor Taste The Waste (http://tastethewaste.com/info/film of http://www.tastethewaste.nl/). Hier kan je online een verkorte versie bekijken: http://www.hollanddoc.nl/kijk-luister/documentaire/t/taste-the-waste.html.
Op sites als http://www.etenisomopteeten.nl/ en http://www.voedselverspilling.com/ lees je meer over voedselverspilling en wat je er als consument aan kan doen.
Het valt trouwens op dat deze laatste twee info-sites vooral focussen op de rol van de consument. Bang dat de burger boos wordt als hij het bredere plaatje ziet en de harde cijfers onder ogen krijgt? Nee, ze moeten natuurlijk wel braaf en rustig blijven, die burgers.


Wetenschappelijk bewijs en de realiteit

Gepubliceerd door in Ziekte ·
Een mooi artikel over wetenschappelijk bewijs en de realiteit. Naar ik hoop voor veel mensen een eye-opener richting hoe we kijken naar de  wetenschap.
Ondanks alle schandalen van de laatste jaren, met wetenschappers die bedrog pleegden zijn rechters als een blok achter de wetenschap blijven staan. Dit artikel gaat u doen twijfelen over de waarde van wetenschap


Neue Medizin

Gepubliceerd door in Ziekte ·
Uw artikel  sprak mij aan. Ook al elders was ik artikelen over deze absurde problematiek tegen gekomen (Anneke Bleeker, Toine de Graaf, Gert  Schuitemaker).
Eerdere inspanningen van mensen hebben niet kunnen voorkomen dat deze wetsregels zijn doorgedrukt.
Toen ik las dat een heleboel gezondheids journalisten binnenkort zonder werk zouden komen te zitten, schoten mij wat ideeën te binnen hoe zij zich toch nuttig kunnen maken in de toekomst. Nuttig voor het welzijn van de mensheid en voor het terugdringen van giga kosten van ons gezondheidsstelsel. Omdat ik in uw artikelen over gezondheid een verhaal over de Neue Medizin van dr. Hamer las, wil ik de ideeën graag met u delen. In 2008 stootte ik toevallig -uiteraard via internet - op een verhaal over de Neue Medizin en sindsdien heb ik mij in deze nieuwe kijk op de geneeskunde verdiept. In mijn omgeving probeer ik familie en kennissen bewust te maken van deze biologische, psychosomatische en holistische benadering van ziekte, maar ondervind tot mijn verbazing en verwondering toch in hoofdzaak ongeloof. Het vertrouwen in de reguliere geneeskunde is blijkbaar zo groot, dat men zich bij voorbaat niet kan voorstellen dat daar iets goed mis is.
Wat mij tegenstaat in de reguliere geneeskunde is dat weinig tot geen aandacht besteed wordt aan preventieve geneeskunde en aan voedingsleer en dat de focus ligt op symptoombestrijden in plaats van oorzaakgerichte aanpak. Zonder zich te bekommeren over de oorzaak worden slechts symptomen bestreden en onderdrukt in de valse veronderstelling dat daarmee de problemen kunnen worden opgelost. Dat mensen genezen ligt naar mijn mening aan het zelfhelende vermogen van het lichaam en nauwelijks aan het toedienen van medicamenten. Bezien vanuit de Neue Medizin wordt met de symptoombestrijding meestal zelfs het genezingsproces afgeremd en ondermijnd.
Maar nu terug naar mijn idee hoe journalisten kunnen helpen het bewustzijn van de consument van gangbare medische zorg, te verruimen, waar het "hun eigen gezondheid" betreft.
Deze journalisten zouden de onvolkomenheden van de gangbare geneeskunde voor het voetlicht kunnen brengen door te schrijven over:
- De ongezonde manier waarop onze industriële voeding wordt bereid;
- Over de gevolgen van opgepepte veeteelt en landbouw;
- Hoe ongezond voorgeschreven medicijnen wel zijn. Immers de mogelijke bijwerkingen overtreffen veruit de veronderstelde beperkte werkzaamheid. Werkzaamheid die in hoofdzaak statistisch wordt onderbouwd en weinig zegt of het ook een individuele zieke zal helpen die bij haar of zijn dokter te rade gaat. De kleine lettertjes in de bijsluiters worden al veel te lang onderbelicht. Het is bijvoorbeeld toch te zot voor woorden dat kanker verwekkende medicijnen gebruikt worden in ... medicijnen tegen kanker.
- Psychosomatiek en een meer holistische benadering van patiënt en ziekte. Hoe kan het dat medici en medische specialisten nog steeds bij hoog en laag volhouden dat de psyche NIET van invloed is op ziekte en genezing? (Neue Medizin) "We are incredible powerfull beings. And we have the ability to heal ourselves by truly beleving in it. This is not whishful thinking. This is a documented fact = Placebo Effect."
- De biologische benadering van ziekteprocessen en genezing (Neue Medizin),
- De houdsbaarheiddatum van de aannames over zogenaamde auto-immuunziekten en chronische ziekten;
- De biologische zelfhelende systemen van het menselijke lichaam,
- De resultaten van divers medisch wetenschappelijk onderzoek dat door de praktiserende medici en specialisten NIET wordt geïntegreerd in de dogmatische, schoolgeleerde protocollen.
- De beperkingen van het Westerse medische denken ten opzichte van Oosterse geneeskundige opvattingen en en die van Natuurvolkeren.
Ik denk dat deze onderzoek-journalistiek mogelijk moet zijn, zonder in strijd te komen met medische uitspraken. Het paradigma van de zogenaamde medische wetenschap staat bol van niet bewezen hypothesen, zoals de aanname van de auto-immuunziekten en de infectieleer. Op basis van een paar eenvoudige, maar ver strekkende, biologische natuurwetten, laat dr. Hamer zien dat veel van die hypothesen niet vol te houden zijn. Als dan de academische medische wetenschap stelselmatig niet bereid is om die biologische natuurwetten te verifiëren dan wel te falsificeren, dan zouden de gezondheids journalisten hun invloed kunnen doen gelden om hier vanuit de wetenschap der Biologie WEL onderzoek naar te doen en dit breed voor het voetlicht te brengen. De Westerse geneeskunde is naar mening een ontspoorde tak van de Biologie. Het zou verstandig zijn als zij haar uitspraken en hypothesen regelmatig toetst aan de nieuwste Biologische kennis.

Met vriendelijke groet.
Hommo Huizenga

Gepensioneerd gemeentelijk beleidsambtenaar groenvoorziening met veel interesse voor ondermeer de Permacultuurideeën en Natuurlijker Groenbeheer en totaal geen journalistieke aspiraties.


David tegen Monsanto

Gepubliceerd door in Ziekte ·
Hoe werkt Monsanto, dit moet u zien.
Monsanto is een groot bedrijf dat zaden genetisch zo aan het manipuleren is dat gewoon gif en gewone mest niet meer werkt. Je moet speciaal ook door hen gefabriceerd gif en mest gebruiken om de door hen ontwikkelde planten te kunnen kweken en/of bestrijden.
De kwaliteit van dit veredelde zaad is niet zo goed als het journaal ons wil doen geloven. Op het journaal ziet u Monsanto als er ergens iets is gebeurd en toevallig genetisch materiaal er goed lijkt uit te komen. Het journaal werkt dan graag mee om Monsanto er goed uit te laten zien.
Waarom? Het lijkt nieuwswaarde. Dat de eigenaren van de nieuwszender en de eigenaren van Monsanto bij elkaar in bed liggen kan natuurlijk ook wel helpen, maar ik vrees dat de journalistiek tegenwoordig zo slecht is, dat ze de nieuwswaarde van zo'n bericht wel zien zitten. Daarnaast is het advertentiegeld van Monsanto ook meer dan welkom bij de TV bazen.

Vanuit Canada nu eens een minder leuk bericht voor Monsanto.
Die veredeling van zaden die is al bedenkelijk, maar de werkwijze van Monsanto is wat het ergste van alles is.
Dát is wat de wereld moet weten.
Kijkt u hier hoe IEDERE agrariër van de ene op de andere dag een crimineel kan worden die niet alleen door Monsanto maar ook door de wetshandhavers van de overheid volledig uitgekleed kunnen worden. De overheid is namelijk net zo schuldig als Monsanto. JUIST als u GEEN genetisch aangepast materiaal gebruikt bent u kwetsbaar. Een enkel zaadje op het veld van een boer, gevonden door een onderzoeker, betaald door Monsanto, kan de boer al honderdduizenden dollars of euro's kosten.
Waar verdient Monsanto het meeste aan, aan de zaden, aan het gif, aan de speciale mest, of aan de rechtszaken tegen boeren die GEEN klant van Monsanto zijn.
Hieronder een documentaire over boeren die ruzie met Monsanto kregen.


Hoe kunt u als consument en agrariër winnen van Monsanto?

Gepubliceerd door in Ziekte ·
Als u het idee heeft dat er ongewild gepatenteerde (genetisch gemanipuleerde, GMO) planten op uw land groeien, dan houdt dat in dat deze planten van de patenthouder zijn. Als u dus geen contract heeft met deze patenthouder bent u in overtreding. Echter, wat u nu moet doen, is de patenthouder in kennis stellen dat u het vermoeden heeft dat zijn 'eigendom' op uw land staat. Monsanto, Bayer of welke aanbieder van GMO zaden dan ook, zullen moeten reageren. Het zal getest moeten worden. Als blijkt dat het inderdaad gaat om gepatenteerde planten, dan moeten ze 'hun' planten komen weghalen als u die daar niet wenst te hebben. U sommeert hen om hun eigendommen van uw land af te halen. Dat gaan ze weigeren. Vervolgens gaat u een ander vragen om, tegen vergoeding, de planten te verwijderen. De rekening gaat naar de patenthouder. Die gaat deze rekening niet betalen. U klaagt ze daarna aan voor het bedrag. He  is de boer die deze weg bewandelde gelukt om via deze weg zijn rekening vergoed te krijgen en in feite (in dit geval) Monsanto een loer te draaien. De rekening was slechts 600 Canadese dollars, maar Monsanto was meer dan dat kwijt. Eindelijk is er een weg gevonden om de patenthouders te laten betalen. Eigenaren van natuurgebieden kunnen via die weg de patenthouders financieel laten opdraaien voor de GMO veruiling van de wilde natuur. Geen makkelijke weg, maar tot op heden was GMO als een rattenplaag. Tegen deze rattenplaag is nu een eerste middeltje gevonden. Hopelijk komen er betere middelen, maar het is in ieder geval iets. Waar u ook als consument veel alerter op moet worden, is welk zaad en welke planten u in uw tuin zet. GMO is namelijk niet een zaak van alleen agrariërs. Het is ook een zaak van iedereen die planten in de tuin zet of voedsel eet. Genetische manipulatie is meer dan alleen genen veranderen. Het is in feite bepalen van wie leven is. Vraag u eens af, kan een multinational eigenaar van leven zijn? Is dat waar we heen willen?


Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu